Er is een Noorwegen dat de meeste reizigers nooit zien. Niet de fjorden bij Bergen, niet de beroemde eilanden van de Lofoten, maar het brede, stille midden van het land. Ingeklemd tussen Oppdal in het noorden en Lillehammer in het zuiden liggen 3 nationale parken in relatieve anonimiteit te wachten: Rondane, Dovrefjell en Jotunheimen. Wij bezochten dit gebied aan het einde van de lange Noorse winter; en kwamen terug met bevroren wimpers, vermoeide spieren en een reisherinnering die we niet snel vergeten.
Deze rondreis door midden Noorwegen combineert een korte stadsstop in Oslo met een authentieke lodge aan de rand van Rondane, sneeuwschoen-tochten door twee nationale parken, back-country skiën, de jacht op de muskusos en een huskyslee-dag in Jotunheimen. Actief, ongepolijst en ver van de toeristische hotspots, precies zoals wij het graag hebben.
De reis voert van Oslo noordwaarts naar het Rondane-dal, vandaar naar Dovrefjell en ten slotte naar de uitlopers van Jotunheimen. Totale rijafstand: circa 600 kilometer, verdeeld over zeven dagen. Een 4WD of hybride SUV is geen luxe maar een noodzaak: de bergpassen zijn in de winterperiode onvoorspelbaar en soms gesloten.
Met een aankomst in de namiddag op Gardermoen is Oslo de logische eerste stop. Vanaf het vliegveld ben je in minder dan een uur in de stad. Wij logeerden in Saga Hotel, een boutique hotel iets ten westen van het centrum (op loopafstand te bereiken, of eenvoudig met de tram). Niet groot, niet massaal, en dat past precies bij het gevoel dat deze reis heeft.
Tip: Rijd je na aankomst wel meteen door naar het noorden? Doe dit bij voorkeur bij daglicht. De bergwegen kunnen in de winter te maken krijgen met extreme weersomstandigheden. Het laatste wat je wil, is stranden in het donker op een onbekende bergpas.
Oslo hoeft niet gehaast. Wij kozen voor de benenwagen en lieten de stad op ons afkomen. Van het Vigelandpark, met zijn indrukwekkende collectie beelden van Gustav Vigeland, naar de creatieve wijk Grünerløkka, en daarna door naar het water van de haven.
Een wandeling door de stad laat je meteen ook kennismaken met de wat kleinere, intieme plekjes, zoals de Telthusbakken: een kronkelig straatje met oude houten huisjes die uitkijken over de stad. Proef vooral de lekkere broden en koffie in een van de vele gelegenheden in Grünnerløkka.
Tip: Verlaat Oslo niet zonder een visrestaurant te hebben bezocht. Wij kozen voor het kleine Fiskeriet aan het Youngstorget plein. Reserveren is een must, als je niet buiten in de kou wil staan wachten.
Na twee stadsdagen is het tijd om echt weg te rijden. De bestemming is Rondane River Lodge: een kleinschalige accommodatie met cabins en kamers in een stil dal naast het Rondane Nationaal Park, op zo’n vier uur rijden van Oslo. De lodge wordt gerund door een Belgisch gezin, is Greenkey gecertificeerd en heeft duurzaamheid diep in het DNA geweven; tot aan de manier waarop het ontbijt wordt geserveerd: je vult de avond van tevoren je wensenlijst in, zodat er niets verloren gaat.
Hier bepaalt de natuur het ritme. Dat voelt in het begin misschien onwennig. Na een dag of twee is het precies het gevoel waarom je gekomen bent.
Tip: Check voor vertrek de actuele wegsituatie via vegvesen.no. De bergpas Venabygdsfjellet (route 27), tevens de directe verbinding tussen de lodge en de E6, is in de winter regelmatig gesloten. De alternatieve route via de E3 is iets minder spectaculair, maar altijd rijdbaar.
We ondervonden vandaag dat het weer aan zet is. Vanwege de harde wind en hoge sneeuw was de bergpas richting onze activiteit dicht. Goed dus dat we wat marge in ons programma hadden. Het betekende dat we deze dag naar eigen inzicht konden besteden. Op advies van de lodge bleven we in ons eigen dal.
Op nog geen 5 minuten rijden van de lodge begint een wandeling naar de top van de Sore Vola. Vanaf daar heb je een mooi uitzicht over het dal en de Atna rivier.
Tip: Neem in de winter sneeuwschoenen met spikes mee en laat je goed adviseren over hoe de top van de berg bereikt kan worden (wij misten de aanwijzingen en kozen er uiteindelijk voor om terug te keren na enige kilometers klimmen).
Op tien minuten rijden van de lodge begint een 9-kilometer lange tocht naar de top van mount Pika. Wij zijn geen geoefende skiërs, en dat merkten we. Maar dat was niet het enige wat deze dag veeleisend maakte. Boven op de berg sloeg het weer om. Wind, zicht dat verdween en sneeuw die horizontaal woei.
En toch: het uitzicht naar alle windstreken was fenomenaal. En halverwege de afdaling zagen we een zeldzame kudde wilde rendieren door het landschap trekken. Een moment dat je niet plant, en daardoor des te onvergetelijker.
Tip: Back-country skiën in de Noorse winter is een serieuze onderneming. Ga nooit alleen. Stem de route en de zwaarte af op je eigen conditie- en ski-ervaringsniveau. Met een gids erbij is het veiliger én veel rijker aan verhalen.
Geen rustdag, maar wederom een fikse lichamelijke inspanning. We reden de prachtige route richting Hjerkinn (maak zeker een aantal stops onderweg!), van waaruit we (samen met onze gids) voor de tweede sneeuwschoen-tocht gingen. Nu in het iets bekendere Dovrefjell National Park.
Doel was de muskusos. Maar dat bleek geen gemakkelijke opgave in dit enorme gebied. Na twee uur klimmen vonden we een drietal muskusossen op zeer grote afstand. Niet dichtbij genoeg voor een perfect portret, maar dichtbij genoeg om te beseffen hoe bijzonder het is dat deze dieren hier überhaupt nog zijn. Het uitzicht was echter minstens zo bijzonder. De wandeling naar beneden kon weliswaar voor een deel zonder sneeuwschoenen worden afgelegd, de extreem harde wind blies ons letterlijk van onze sokken.
Dovrefjell is een van de weinige plekken ter wereld waar je in het wild muskusossen kunt tegenkomen. Prehistorische dieren die het IJstijdperk overleefden en hier al duizenden jaren in de bergen leven.
Tip: zorg voor voldoende proviant en extra laagjes kleding. Het eerste deel gaat omhoog (soms heel steil), waardoor je flink zal zweten. Bovenop de top en de weg naar beneden, heb je zeker extra lagen nodig om je te beschermen.
De zevende dag bracht ons in anderhalf uur rijden naar Randsverk, aan de rand van Jotunheimen Nationaal Park. Hier wacht een veertigtal husky’s bij Jotunheimen Husky Lodge. Een plek waar met duidelijke liefde voor de honden gewerkt wordt. De ontvangst was persoonlijk, de hondenslee-tour door het besneeuwde landschap adembenemend.
Niet alleen de rit zelf overtrof onze verwachtingen. De hele ervaring – het aanspannen van de honden, het geluid van de slee over de sneeuw, de bomen die voorbijvliegen – voelde als het waardige sluitstuk van een week vol lichamelijke en mentale indrukken.
We eindigden meer dan voldaan bij onze Belgische hosts, alvorens we via de bergpas huiswaarts gingen.
Tip: als het weer het toelaat, plan dan een hele dag aan deze kant van de berg en maak eventueel nog een wandeling nabij het dorp, bijvoorbeeld naar de rivier met kleine waterval.
Noorwegen is het hele jaar door te bereizen. Het einde van de winter (februari tot half april) biedt de beste combinatie: volop sneeuw in de bergen, langere dagen dan in december en januari, en rustigere wegen dan in het hoogseizoen. Ideaal als je actief wil zijn zonder de drukte.
Ja, mits je de juiste uitrusting meeneemt en je laat adviseren door de locals. Sneeuwschoentochten beginnen bij de lodge en zijn ook voor beginners toegankelijk. Back-country skiën vergt meer ervaring: ga nooit zonder gids.
Rondane (het oudste nationale park van Noorwegen, opgericht in 1962), Dovrefjell-Sunndalsfjella (bekend om de muskusossen) en Jotunheimen (met de hoogste bergen van Scandinavië, waaronder Galdhøpiggen op 2.469 meter). Elk park heeft zijn eigen karakter en toegankelijkheidsniveau.
Ja, maar het vergt geduld, conditie en geluk. De tochten worden begeleid door lokale gidsen die de beste routes kennen. Een garantie is er nooit; maar dat is precies wat wilde dieren zo bijzonder maakt.
De wegen zijn over het algemeen goed begaanbaar, maar bergpassen kunnen onverwacht gesloten worden bij extreme sneeuw of wind. Check altijd vegvesen.no voor de meest actuele informatie. Een 4WD en winterbanden zijn geen overkill.
Als koppel reizen we al méér dan 20 jaar samen over de wereld. Bij voorkeur ongerepte natuur, ver weg van de meute, wandelend en veelal met onze geliefde camera binnen handbereik. Zowel dichtbij huis in het Zuid-Limburgse heuvellandschap als op de meest afgelegen plekjes op aarde proberen we zo de eigenheid van bijzondere gebieden en mensen vast te leggen.
Bodø en Ronvikfjellet: waarom je hier naar toe wilt Je rijdt Bodø in via een rechte kustweg en denkt: is dit het? Vlak, modern voor Arctische begrippen, en de wind waait je bijna van de sokken. Maar kijk dan omhoog. Aan de rand van de stad rijst Ronvikfjellet op, een...
Laat je inspireren
Ben je op zoek naar de mooiste wandel- en fietsroutes? Of wil je informatie over reizen met de trein of advies voor de mooiste roadtrips door de natuur. Laat je inspireren voor je volgende reis in het groen; ideeën om je eigen reis te plannen of te kiezen voor een georganiseerde reis.
