Er zijn weinig manieren van reizen die tegelijk zo nostalgisch én duurzaam aanvoelen als de nachttrein. Toen ik op een maandagavond in Amsterdam aan boord stapte van de European Sleeper, voelde het alsof ik een tijdcapsule binnengleed. Geen digitale poespas, geen gelikte designstoelen, dit is reizen met moeren en bouten, op een ritme van klikkende rails en piepende draaistellen. De slaapcoupé was eenvoudig: vijf stapelbedden, een gedeelde wastafel en wc in de gang. Gordijntjes waarachter de wereld langzaam voorbij glijdt. We deelden het compartiment met z’n tweeën, meer dan genoeg ruimte voor onszelf én onze rugzakken.
Later die nacht gluurde ik even tussen het gordijn door, nog halfdromend, en zag op een perron de naam Hauptbahnhof Berlin oplichten. Een surrealistisch moment, zo dicht bij een wereldstad en toch zo ver van je eigen tijdsbesef. Ik draaide me snel weer om, luisterde naar het zachte kreunen van het spoor, en viel opnieuw in slaap.
In de ochtend rolt de trein Děčín binnen, een Tsjechisch grensstadje aan de Elbe, zo’n 90 minuten voor Praag, maar het voelt als een andere wereld. Hier geen drukke boulevards of toeristenmassa’s, maar bergen, rotsformaties en een trage rivier. Een stad aan de rand van het nationaal park, met een historisch centrum dat nog net niet gerestaureerd is tot Instagram-perfectie. Gelukkig maar.
Na aankomst liep ik met rugzak in 20 minuten naar Hotel Česká Koruna, aan het centrale plein van Děčín. Een klassiek driesterrenhotel, geen franje, maar alles wat je nodig hebt. Een ruime kamer met privé-badkamer, stevig bed en uitzicht op de stad. Het ontbijt is in buffetvorm, met vers brood, eieren, yoghurt en voor wie durft een Tsjechische worst.
Vanuit het hotel loop je zó naar de rivier of richting het kasteel van Děčín, dat hoog boven de stad uittorent. Het is een statige barokke reus, met een tuin op het dak en uitzicht over de Elbe en de heuvels daarachter. De weg ernaartoe, een hellende kasseienstraat die rechtstreeks naar het kasteel leidt, blijkt onder restauratie.
Mijn eerste actieve tour begon in Jetřichovice, bereikbaar met een lokale bus die je dwars door het groen naar het beginpunt van de Look Outs wandeling brengt. De bus vertrekt om de hoek bij het hotel. De prachtige wandelroute van 7 km leidt langs houten trappen, rotspaden en iconische uitkijktorens: bijvoorbeeld Mariina skála, Vilemínina stěna en Rudolfův kámen. Elk met een uitzicht waarvoor je vanzelf stilvalt.
De route voert door het beschermde landschap van het Boheems Zwitserse Nationaal Park, bekend om zijn imposante zandstenen rotsformaties, dennenbossen en unieke biodiversiteit. Onderweg wisselen droge, rotsige plateaus zich af met schaduwrijke bossen waar onder andere grove den en beuk domineren. Op de open stukken groeien mossen, korstmossen en zeldzame varens, typerend voor dit gevarieerde microklimaat. Roofvogels zoals buizerds en soms zelfs slechtvalken zijn hier geen zeldzaamheid en met wat geluk zie je ze zweven boven de valleien.
De paden zijn goed gemarkeerd, maar soms flink steil. Hier en daar staan handgeschilderde borden die een sprookjesboek niet zouden misstaan. Je loopt hier letterlijk over miljoenen jaren geologische geschiedenis. En het mooiste: zelfs in juni zijn de paden relatief rustig. Geen hordes, wel hikers die elkaar vriendelijk groeten. Je kunt hier ook kiezen voor langere wandelingen van bijvoorbeeld 15 kilometer. Er is zelfs een lange afstandspad dat door het gebied voert, dit heet Hřebenovka Českým Švýcarskem. Een route van 100 km dwars door het nationale park. Er zijn diverse barretjes bij de bushalte en start van de rondwandeling waar je iets kunt eten en drinken.
De volgende ochtend start ik bij Camping Kemp Děčín, waar de kano’s klaarliggen aan de oever van de Elbe. De brede rivier stroomt hier rustig, perfect om peddelend de omgeving te verkennen. Links en rechts trekken rotswanden en bossen aan me voorbij, en boven het water zweven reigers, aalscholvers en soms zelfs een ijsvogel. Op de oevers zie je wilde eenden en andere watervogels in alle rust rondscharrelen zolang jij ook rustig blijft.
Halverwege besloot ik op het water een appel te nemen. Terwijl we dobberden, zonder op te letten en met mijn drybag open (fout nummer één), raakten we zijwaarts een boei, onverwacht en verraderlijk. De kano sloeg om, alles nat, en wij in het water, dat was even schrikken. We keerden de kano om, die nu vol water stond en zwommen ermee naar de kant. Nadat we de schade hadden opgenomen (alles nat, verder oké), besloten we gewoon verder te roeien. Een tikkeltje waterig, maar nog steeds met uitzicht.
Advies: blijf écht uit de buurt van de boeien, minimaal vijf meter. Ze lijken onschuldig, maar je vaart er dus sneller tegenaan dan je denkt. En houd je drybags dicht, óók tijdens het eten van een snack 😉
In Schmilka, net over de Duitse grens, begin ik aan de terugweg naar Děčín op de fiets die Active Point voor me heeft klaargezet. Ik volg het beroemde Elberadweg-fietspad, dat dwars door een groene kloof loopt. Het pad slingert strak langs de rivier langs rotswanden, met af en toe een uitzicht dat je vraagt even af te stappen.
De hellingen van het Elbezandsteengebergte rijzen aan de overkant op als stille wachters, terwijl de rivier, waar ik me die ochtend nog per kano over verplaatste, loom tussen de oevers beweegt. Onderweg passeer je vakwerkdorpjes, kleine tuinen, soms een brug of een slingerveer. Het asfalt is strak, goed onderhouden en bijna vlak, ideaal voor een ontspannen rit waarbij je vooral met open mond om je heen kijkt. Een traject dat je het landschap op een nieuwe manier laat ervaren: afwisselend, open en altijd met de rivier als trouwe metgezel.
En dan: restaurant ARRIGŌ. Oprecht één van de verrassingen van de reis. Dit moderne restaurant heeft het allemaal. Een moderne, grootstedelijke sfeer met een menukaart die verfijnd en culinair is: lokale ingrediënten, originele combinaties en prijzen die je doen glimlachen. Alles klopt, de gerechten, de sfeer, het attente personeel en dat voor de prijs van een Amsterdamse lunch.
De laatste dag bracht me naar Tisá, beroemd om zijn zandsteenformaties die doen denken aan een stad van versteende reuzen. De reis ernaartoe is al prachtig: met twee bussen via kronkelwegen omhoog; tot het dorpje Tisá zich opent als een poort naar een andere wereld. Er zit een fijn modern koffiebarretje met perfecte koffie en heerlijk huisgemaakt gebak tegenover de grote parkeerplaats: Tyssa Café.
De wandeling tussen de beroemde Tisá-rotswanden is kort maar intens. Je daalt af in spleten, klimt over rotsblokken, en soms lijkt het alsof je in een filmdecor bent beland. Alles is massief, monumentaal en toch stil; afgezien van een een aantal wandelaars een verdwaalde schoolklas of groepje abseilers.
En dan: de scooter tour downhill helemaal terug naar Děčín. Geen elektrische step, maar een robuuste ‘kickbike’ met dikke banden. Je rolt op je eigen tempo terug naar beneden, langs bossen, bergweides en open vergezichten (te boeken via Active point). Maar eerst lunch bij Turistická chata Tisá. Een gezellig chalet met hartige kost.
Daarna maakte ik nog een kleine d-tour langs Děčínský Sněžník Lookout Tower waar je met de step aan de hand omhoog moet klimmen, maar het fenomenale uitzicht over de regio maakt het de moeite waard. Er is ook een klein restaurantje met terras boven op de berg met een fijn retro interieur uit de jaren zestig. Restaurace a Penzion Pod Rozhlednou. Hier kun je ook de sleutel vragen voor toegang tot de toren.
Wat me vooral is bijgebleven: hoe goed deze regio zich leent voor actief reizen met een kleine footprint. Je kunt hier wandelen, kanoën, fietsen en zelfs steppen en dat alles met OV en nachttrein als basis. Het is geen bestemming voor wie op zoek is naar comfort en gemak, maar juist voor wie het fijn vindt om een beetje moeite te doen. Zelf je bed opmaken in de trein. Zelf je routes uitstippelen met een app als Mapy.cz. Zelf door een gordijntje gluren om 03:00 uur en beseffen: ik ben ergens onderweg.
En dat onderweg-zijn, dat langzame, tastbare reizen, is wat deze trip zo waardevol maakte. De European Sleeper bracht ons dicht bij de natuur, zonder dat we hoefden te vliegen of urenlang hoefden te rijden. Děčín ligt misschien maar anderhalf uur van Praag, maar voelt als een plek waar de tijd nog even is blijven hangen.
Vrijdagochtend kwam ik weer aan op Amsterdam Centraal. Moe, stoffig, tevreden. Mijn hoofd zat vol met rotsen, bossen, rivierbochten en uitzichten. En ergens in mijn tas lag nog wat zand als bewijs dat ik er echt was geweest.
In Děčín ontmoet je mensen die je niet meteen om de hals vliegen. De Tsjechische volksaard is over het algemeen terughoudend, nuchter en discreet. Geen overdreven small talk of gescripte gastvrijheid, maar een stille efficiëntie en een droge, vaak ironische vorm van humor. In eerste instantie lijken mensen wat gesloten, maar wie de moeite neemt om het ijs te breken, krijgt vaak warme, eerlijke aandacht terug.
Die nuchtere gastvrijheid paste eigenlijk perfect bij de reis: geen opsmuk, maar ruimte, rust en mensen die vooral zichzelf blijven.
Startpunten activiteiten
Fiets, step en kano verhuur via Active Point Děčín. Een fijne behulpzame club mensen.
Kemp Děčín (kano-startpunt)
Hier is overigens ook een camping, aan de rivier, wel onder een snelweg viaduct maar desondanks oogt het aangenaam.
Jetřichovice Lookouts (Hike)
Tisá (Rocks wandeling + step tour)
Straatbeeld van Děčín.
De European Sleeper rijdt meerdere malen per week met de nachttrein naar Praag. De halte ervoor is Děčín. Vanaf Amsterdam vertrekt hij rond half 11 ‘s avonds en ben je de volgende ochtend om 10 uur in Děčín.
Mapy.cz – gratis en uitstekende navigatie-app voor wandelen, fietsen en OV
IDOS.cz – Tsjechische dienstregeling voor bus en trein: www.idos.cz
DUKPASS – lokale OV-tickets
Meer informatie over Tsjechië : #VisitCzechia
Mieke Tacken
Ik ben interieurontwerper, fotograaf en een fervent liefhebber van wandelen in de natuur. Ik heb mijn hart verloren aan de eenvoud en schoonheid van wandelvakanties. Ik waardeer ik ook de unieke ervaring van een verblijf dat een verhaal vertelt over de lokale geschiedenis of cultuur. Ik deel hier mijn verhalen en tips, waar mogelijk met een lichte voetafdruk en altijd een hart vol verwondering.
Zuidwest Noorwegen: Preikestolen, wandelingen door fjorden en de mooiste rondreis Wat veel reizigers naar Noorwegen trekt, is Preikestolen: het iconische rotsplateau dat 604 meter boven het staalblauwe Lysefjord uitsteekt. Maar wat veel mensen niet weten, is dat dit...
San Vito Lo Capo: wandelen langs de rand van het paradijs De eerste keer dat ik in San Vito Lo Capo kwam (1999) viel me vooral de azuurblauwe kabbelende kustlijn op: kristalhelder water raakt de rotsen, de geur van tijm en zeezout komt je tegemoet en je voelt écht de...
Wolven spotten in Abruzzo: 4-daagse eco-expeditie in de Centrale Apennijnen Waarom wolven spotten in Abruzzo? De Centrale Apennijnen zijn een kerngebied voor de 'Canis lupus italicus'. Na eeuwen van vervolging is de soort hier teruggekeerd en leeft vandaag weer...
Laat je inspireren
Ben je op zoek naar de mooiste wandel- en fietsroutes? Of wil je informatie over reizen met de trein of advies voor de mooiste roadtrips door de natuur. Laat je inspireren voor je volgende reis in het groen; ideeën om je eigen reis te plannen of te kiezen voor een georganiseerde reis.
